Rodzina - cz. 1

CZAS 2 × 45 min

Zapis w dzienniku

Edukacja polonistyczna: Swobodne wypowiedzi ustne na temat własnej rodziny.

Edukacja plastyczna: Rysowanie ilustracji do rodzinnej wizytówki.

Edukacja społeczna:Wspólne tworzenie "rodzinnych rzeźb".

Edukacja matematyczna: Ćwiczenia kształtujące pojęcie liczb parzystych i nieparzystych.

Edukacja muzyczna: Nauka i śpiewanie piosenki.


Cele operacyjne:

Uczeń:

Kryterium sukcesu:  

POMOCE DYDAKTYCZNE:

- do pobrania:  

- do przygotowania:  

- dodatkowe pomoce: 

Przebieg zajęć:

1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH WIADOMOŚCI

2.
Klasa podzielona jest na 5 - 6 osobowe grupy, a każda grupa siada w kole. Zespoły na podłodze mają rozłożone swoje zdjęcia z ich wczesnego dzieciństwa (2 - 3 rok życia) oraz zdjęcia rodziców odwrócone "do góry nogami". Dzieci losują kolejne zdjęcia, oglądają je i odgadują, kto jest na zdjęciu. Następnie rówieśnicy wyszukują zdjęcia rodziców danej osoby. Po odgadnięciu wszystkich zdjęć uczeń krótko przedstawia swoją rodzinę: siebie na zdjęciu (ile miał wtedy lat, jaką sytuację przedstawia fotografia) oraz swoich rodziców (jak mają na imię, kim są z zawodu).
UWAGI: N. powinien przygotować zestawy rodzinnych zdjęć wcześniej, tworząc tym samym grupy uczniów. Na koniec można w sali zorganizować wystawę zdjęć. Każda grupa zdjęć powinna być podpisana np. Rodzina Kowalskich.

3. ZABAWA MUZYCZNA Z DWUJĘZYCZNĄ PIOSENKĄ O RODZINIE MY FAMILY
Wysłuchanie piosenki i wspólne omówienie tekstu.
Rozmowa o tym, w jakiej części rodzina z piosenki jest podobna do rodziny uczniów, a co je różni.
Śpiewanie piosenki z elementem wchodzenia w różne role: śpiewanie fragmentu piosenki, tak jak śpiewałaby ją mama, jak śpiewałby ją tata (naśladowanie niskiego, męskiego głosu), jak zaśpiewa ją małe dziecko, domowy robot, kot, pies itp.

Tata, mama, siostra, brat
Oto mój rodzinny świat.


May dad , my mum, my family
May dad , my mum, my sister and me
I love them all and they love me
May dad , my mum, my family

Wśród mojego domu ścian
Nigdy nikt nie będzie sam
May dad , my mum, my family
May dad , my mum, my sister and me
I love them all and they love my
May dad , my mum, my family

Uśmiech, ciepło oraz ład
Oto mój rodzinny świat
May dad , my mum, my family
May dad , my mum, my sister and me
I love them all and they love my
May dad , my mum, my family

4. RODZINNA WIZYTÓWKA

Portret rodziny
Ulubione rodzinne zajęcie
Ulubione rodzinne danie
Nasze ulubione zwierzęta

5. RODZINNE RZEŹBY
Dzieci dzielą się na 5 - 6 osobowe grupy. W określonym przez nauczyciela czasie uczniowie wymyślają układ i ustawienie osób, tak aby przedstawiało rodzinę w konkretnej sytuacji. Grupy kolejno prezentują swoje pomysły i zastygają w bezruchu tworząc rodzinną rzeźbę. Pozostałe osoby odgadują temat rzeźby.

6. O LICZBACH PARZYSTYCH
- Odpowiedź na pytanie: co to jest para?
- N. zadaje pytania wstępne: w czyjej rodzinie jest parzysta liczba osób, czy dziś w klasie jest parzysta liczba uczniów, czy w klasie jest parzysta liczba dziewczynek, chłopców, itp.
- Przypomnienie i podsumowanie, czym są liczby parzyste i nieparzyste, od czego pochodzi słowo "parzyste" i jak sprawdzić to, czy np. dziś w klasie jest parzysta liczba uczniów.
- Ćwiczenia w ustawianiu się parami oraz przeliczanie osób w parach: 2 pary - ile to osób? 4 pary  - ile to osób? 3 pary - ile to osób? itd.
- Rozmowa i poszukiwanie tego, co wokół nas występuje parami: skarpety, rękawiczki, itp. Co w ludzkim ciele tworzy pary: oczy, uszy, ręce, nogi, łokcie, itd.
- Dzieci otrzymują woreczki z dwudziestoma patyczkami do liczenia. N. prowadzi zabawę i prosi uczniów o wyjmowanie z torebek określonej liczby patyczków, a następnie sprawdzanie czy jest ich parzysta liczba, np.: Wyjmij 7 patyczków i sprawdź, czy jest to parzysta liczba. Wyjmij 16 patyczków i ułóż je sprawdzając, czy jest to parzysta liczba.

7. KARTA PRACY 1, 2: WYKONANIE ĆWICZEŃ Z KARTY PRACY

8. WSPÓLNE ZAŚPIEWANIE PIOSENKI DWUJĘZYCZNEJ MY FAMILY. UTRWALENIE SŁÓW I MELODII

8. PODSUMOWANIE ZAJĘĆ

 

Rodzina - cz. 2

CZAS 45 min

Zapis w dzienniku

Edukacja polonistyczna: Uważne słuchanie opowiadania "Laki - szczęściarz" i wypowiadanie się na temat uczuć przeżywanych w rodzinie.

Edukacja plastyczna: Rysowanie ilustracji przedstawiającej smutek i radość.

Edukacja społeczna: Analizowanie uczuć, jakie przeżywamy na co dzień i szukanie sposobów radzenia sobie z trudnymi emocjami.

Edukacja muzyczna: Utrwalenie dwujęzycznej piosenki


Cele operacyjne:

Uczeń:

Kryterium sukcesu:  

POMOCE DYDAKTYCZNE:

- do pobrania:  

- do przygotowania:  

Przebieg zajęć:

1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH WIADOMOŚCI

2. ZABAWA "W KUCHNI RODZINY NOWAKÓW JEST ..?"
Dzieci siedzą w kole. Pierwsza osoba wypowiada formułę: "W kuchni rodziny Nowaków jest?" i dopowiada jeden przedmiot z wyimaginowanej kuchni. Kolejne osoby wypowiadają formułę, wypowiadają wszystkie wcześniej wymyślone przez poprzedników przedmioty i dołączają własny. Dla dynamiki zabawy w kuchni Nowaków mogą znaleźć się dziwne, śmieszne rzeczy, również abstrakcyjne.

3. OGLĄDANIE PREZENTACJI MULTIMEDIALNEJ przedstawiającej fotografie osób w różnych stanach emocjonalnych. Dzieci nazywają uczucia przeżywane przez osoby ze zdjęć: smutek, radość, złość, zaskoczenie, strach. Po każdym zdjęciu N. zadaje pytania:

4. EMOTIKONY
- N. przedstawia dzieciom pięć flashcards ilustrujących ludzkie emocje z prezentacji multimedialnej i zawiesza je na tablicy.
- KARTA PRACY 1: Dzieci otrzymują kartę z pięcioma emotikonami (jedno pole jest puste) przedstawiającymi takie same uczucia, jak w prezentacji i nazywają je.
- Następnie każdy uczeń koloruje tło z emotikonami na wybrany przez siebie kolor, ale taki, jaki w jego osobistym odczuciu najlepiej pasuje do tej emocji.
- Chętne dzieci mogą uzasadnić wybór kolorów, a klasa powinna zauważyć, że różne osoby różnie odbierają poszczególne kolory (smutek może być pokazany w kolorze czarnym, jak noc, ale też szarym czy niebieskim).
- Dzieci rozcinają obrazki na sześć części. W szóstym, pustym polu rysują siebie i to, jak się teraz czują.

5. N. CZYTA OPOWIADANIE O RODZINIE NOWAKÓW. Prosi też dzieci, aby w chwili, gdy N. przestanie czytać, uczniowie podnosili do góry obrazek z odpowiednią emotikoną, która ich zdaniem pokazuje, co teraz przeżywają bohaterowie opowiadania. Jest to również okazja to zweryfikowania, czy wszyscy tak samo oceniają tę sytuację.

Laki - szczęściarz
To była sobota. W naszej rodzinie zapowiadał się zwyczajny, miły dzień. Bez pośpiechu zjedliśmy śniadanie i każdy zajął się swoimi sprawami: tata pojechał na zakupy, mama zmywała naczynia, a ja ze swoją młodszą siostrą, Olą, poszliśmy z psem, Lakim, na spacer. W parku Laki jak zwykle musiał obwąchać każdy krzaczek. Gdybym czasem nie pociągnął mocniej za smycz, pewnie wrócilibyśmy do domu dopiero na kolację. A swoją drogą, to ciekawe, co te psy takiego wspaniałego czują, węsząc w trawie? Już mieliśmy skręcać w okolice naszego osiedla, gdy Laki zatrzymał się, podniósł nos w górę i nagle całą psią siłą szarpnął smycz i wyrwał ją z mojej ręki. Pobiegł w stronę sklepu i zniknął za zakrętem. Pędem ruszyliśmy za nim, krzyczeliśmy na całe gardło, ale wszystko na nic. Kilka razy obeszliśmy osiedle, pytaliśmy o Lakiego każdego, kogo spotkaliśmy - i nic. Po prostu zapadł się pod ziemię. Zrezygnowani usiedliśmy na ławce. Ola płakała, a ja zupełnie nie wiedziałem, co dalej robić.

(przerwa na wskazanie przez dzieci emotikony)


Wróciliśmy do domu. Rodzice od razu zauważyli, że coś się stało. Opowiedzieliśmy wszystko i w domu zapanowała przez chwilę taka przerażająca cisza. Najgorzej było, gdy tata powiedział, że jeśli szybko nie zaczniemy działać - Laki może nigdy się nie znaleźć. Po mojej głowie krążyły różne sceny: jak nasz pies wpadł pod samochód, albo pogryzł się z innymi psami i leży gdzieś poraniony, albo wybiegł za miasto i biega po lesie szukając powrotu. Te myśli były przerażające? Okropnie się bałem.

(przerwa na wskazanie przez dzieci emotikony)

Tata wziął telefon i zadzwonił do straży miejskiej. Chciał zgłosić zaginięcie naszego Lakiego i prosić o szybkie poszukiwania. Ale pan w słuchawce powiedział, że na razie trzeba czekać, może Laki sam wróci. Kazał nam też napisać ogłoszenie i szukać, nawet daleko, bo psy mogą się oddalić na odległość aż 30 km. Okazało się więc, że niewiele możemy zrobić. Usiadłem przerażony, zrezygnowany i wściekły.

(przerwa na wskazanie przez dzieci emotikony)

Nagle ktoś zapukał do drzwi. Był to Bartek z naszego bloku. Nie znałem go dobrze, bo na placu zabaw zawsze stał z boku i bawił się sam. No i czego on chciał od nas w takiej chwili!
- Znalazłem waszego psa - powiedział Bartek. - Taki rudy jamnik, prawda? Stałem jak wryty. Nie mogłem wydobyć z siebie ani słowa. Bartek znalazł Lakiego? Bartek, którego nawet nie lubiłem. Jak, gdzie go znalazł?

(przerwa na wskazanie przez dzieci emotikony)

- Wracałem z mamą z poczty i zauważyłem go, jak siedzi przy fontannie. Od razu poznałem po czerwonej obroży, bo widziałem was często na spacerach - mówił dalej Bartek, a ja czułem, że zaczynam wierzyć, że to mi się nie śni! - Jest u mnie w mieszkaniu, mama go pilnuje. To co, idziecie? Pobiegliśmy co sił w nogach, a po chwili Laki był już z nami! Głaskania i przytulania nie było końca, a Laki merdał ogonem tak, jak nigdy dotąd.

(przerwa na wskazanie przez dzieci emotikony)

Kiedy się już sobą nacieszyliśmy, po kolacji poszliśmy całą rodziną jeszcze raz do mieszkania Bartka. Mama upiekła ciasto, które z wdzięczności za znalezienie naszego psiaka zanieśliśmy w prezencie. Było bardzo miło. I okazało się, że Bartek to całkiem fajny kolega. Może nawet zostaniemy kumplami?

6. ROZMOWA NA TEMAT OPOWIADANIA "LAKI - SZCZĘŚCIARZ"
- Jakie trudne uczucia przeżywała rodzina Nowaków?
- Kto i w jaki sposób w Twojej rodzinie pomaga w kłopotach?
- W jakich sytuacjach Twoja rodzina odczuwa radość?
- Po czym poznajemy, że ktoś jest smutny, zły lub wściekły?
- Jak sobie można poradzić, kiedy czujemy smutek lub złość?

7. N. PREZENTUJE PRZYGOTOWANE WCZEŚNIEJ "PUDEŁKO NA ZŁOŚCI I SMUTKI"
Pudełko może być dyskretnie ozdobione, ale na pewno musi mieć wyraźny napis: "Pudełko na złości i smutki". N. pyta uczniów, do czego może służyć takie pudełko, a dzieci podają jak najwięcej pomysłów na to, jak można je wykorzystać w domu lub w szkole.
Jednym ze sposobów może być rysowanie lub opisywanie swojego smutku i wrzucanie do pudełka. Co jakiś czas dorośli powinni zajrzeć do niego, aby być może jakaś kartka stała się okazją do rozmowy i pomocy dziecku.
Dzieci mogą uczyć się też zapominania i dystansowania do swoich emocji. Po jakimś czasie od wrzucenia kartki do pudełka mogą zauważyć, że trudne emocje słabną lub znikają.

8. KARTA PRACY 2: WYKONANIE ĆWICZEŃ Z KARTY PRACY
U. rysują smutny i wesoły rysunek.

9. OMÓWIENIE WYKONANYCH W KARTACH PRACY RYSUNKÓW
- Dzieci w kole przedstawiają i omawiają wykonane ilustracje smutku i radości. Warto, aby uzasadniły swój dobór kształtów, wzorów i kolorów.
- N. podsumowuje prace dzieci zauważając różnorodność dziecięcych skojarzeń i doświadczeń z emocjami.

10. WSPÓLNE ZAŚPIEWANIE PIOSENKI DWUJĘZYCZNEJ. UTRWALENIE SŁÓW I MELODII

11. PODSUMOWANIE ZAJĘĆ

 

Rodzina - cz. 3

CZAS 45 min

Zapis w dzienniku: My family - nazywanie członków rodziny

Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji: polonistycznej, społecznej


Cele operacyjne:

Uczeń:

Kryterium sukcesu:  

POMOCE DYDAKTYCZNE:

- do pobrania:  

- do przygotowania:  

- dodatkowe pomoce: 

UWAGA: Na poprzedniej lekcji poproś dzieci o przyniesienie zdjęć, na których widać członków rodziny.

Przebieg zajęć:

1. ROZGRZEWKA JĘZYKOWA
N. wita się z dziećmi.

N. za pomocą magnesów wiesza na tablicy karty obrazkowe przedstawiające członkówrodziny. Wspólnie z uczniami wielokrotnie powtarza nazwy poszczególnych członków rodziny w różny sposób (głośno, cicho, szeptem, wesoło). Następnie daje uczniom kilka minut, aby zapamiętali ich ułożenie. Prosi uczniów, by zamknęli oczy i usuwa jedną kartę. N. pyta: What is missing? Uczniowie mówią, której karty brakuje. Zabawa, jest kontynuowana do momentu, aż z tablicy znikną wszystkie karty obrazkowe.

2. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
N. rysuje na tablicy siedem kwadratów. Pokazuje uczniom swoje zdjęcie i umieszcza je w środkowym kwadracie przy pomocy magnesów. N. zadaje pytanie: Who is this? Po uzyskaniu odpowiedzi kto znajduje się na zdjęciu, zapisuje pod zdjęciem swoje imię. Po kolei N. prezentuje poszczególnych członków swojej rodziny, za każdym razem umieszcza zdjęcie na tablicy i zadaje pytanie: Who is this? oraz umieszcza właściwy podpis (father, mother, brother, sister, grandfather, grandmother).

N. prosi uczniów, aby przygotowali zdjęcia swoich rodzin. Uczniom, którzy nie mają zdjęć N. rozdaje wycięte z czasopism postacie. Zaprasza chętne dzieci na środek, prezentuje zdjęcie klasie i zadaje uczniowi pytanie: Who is this? Po otrzymaniu odpowiedzi (np. It's my father, It's my mother, itd.), zachęca pozostałych uczniów do pracy w parach i prezentowania swoich rodzin.

N. włącza polsko-angielską piosenkę dotyczącą rodziny i zachęca uczniów do wspólnego śpiewania. Prosi, aby za każdym razem kiedy uczniowie usłyszą słowo dad lub mum podnieśli do góry zdjęcia swoich rodzin.

Tata, mama, siostra, brat
Oto mój rodzinny świat.

May dad , my mum, my family
May dad , my mum, my sister and me
I love them all and they love me
May dad , my mum, my family

Wśród mojego domu ścian
Nigdy nikt nie będzie sam
May dad , my mum, my family
May dad , my mum, my sister and me
I love them all and they love my
May dad , my mum, my family

Uśmiech, ciepło oraz ład
Oto mój rodzinny świat
May dad , my mum, my family
May dad , my mum, my sister and me
I love them all and they love my
May dad , my mum, my family

3. KARTA PRACY 1: ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
N. wiesza na tablicy karton (rozmiar A1), tytułuje go MY FAMILY, następnie, za pomocą kolorowych mazaków, rysuje drzewo, umieszcza na nim zdjęcia swojej rodziny i podpisuje poszczególnych jej członków. N. tłumaczy dzieciom, że za chwilę wykonają drzewo genealogiczne swojej rodziny.

N. rozdaje uczniom karty pracy i zachęca ich do stworzenia własnego drzewa genealogicznego. N. proponuje, aby własnoręcznie dorysowały na karcie pracy portrety poszczególnych członków rodziny. N. monitoruje pracę dzieci i wspiera w wypadku trudności, zachęca również dzieci, które znają litery, aby wpisały pod portretami właściwy wyraz: mother, father, itd.

Chętni uczniowie wychodzą na środek, pokazują swoją pracę i nazywają poszczególnych członków rodziny (It's my mother./It's my grandfather.)

N. wraz z dziećmi wiesza prace plastyczne w widocznym miejscu w klasie.

 

Rodzina - cz. 4

My Family

CZAS 45 min

Zapis w dzienniku: My family - nazywanie uczuć

Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji: plastycznej, matematycznej, społecznej


Cele operacyjne:

Uczeń:

Kryterium sukcesu:  

POMOCE DYDAKTYCZNE:

- do pobrania:  

scenariusz "Rodzina" cz. 4, "My Family",
piosenka "My Family",
flashcards emotikony "Uczucia - Feelings";

- do przygotowania:  

- dodatkowe pomoce: 

Przebieg zajęć:

1. ROZGRZEWKA JĘZYKOWA
N. wita się z dziećmi.

N. dzieli tablicę na cztery części. Każdą z powstałych kolumn tytułuje:
- SISTER,
- SISTER AND BROTHER,
- BROTHER,
- NO SISTER/NO BROTHER.

Prosi dzieci, aby wstały i zadaje im pytanie: Have you got a sister? N. zaprasza wszystkie dzieci, które odpowiedziały Yes pod tablicę i prosi, aby ustawiły się w rzędzie przed właściwym napisem. N. ponawia pytanie: Have you got a brother? i zaprasza kolejną grupę dzieci. Pyta również, które z dzieci ma brata i siostrę. Dzieci, które odpowiedziały No na wszystkie pytania ustawiają się pod odpowiednim znakiem. N. wspólnie z dziećmi liczy, ilu uczniów zgłosiło się do poszczególnych grup. Po zapisaniu wyników na tablicy podsumowuje, np.14 students have got a sister itd.

2. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
N. pyta dzieci, jak się dzisiaj czują: How are you today? Następnie prezentuje na tablicy flashcards odzwierciedlające nastrój. Podpisuje każdy z rysunków: happy, sad, angry, afraid, tired. N. wskazuje na poszczególne rysunki i mówi: I am happy today, I am sad today, I am angry today, itd. i jednocześnie wizualizuje poszczególne uczucia.
N. ponownie wskazuje na obrazki i zachęca uczniów, aby powtarzali jego słowa I gesty.

N. zaprasza dzieci do zabawy w kółku. Uczniowie przekazują sobie flashcards ilustrujące poszczególne uczucia. W momencie kiedy N. powie: Stop uczeń trzymający kartę ma za zadanie pokazać to uczucie i powtórzyć słowo w języku angielskim. N. prosi uczniów, aby wybrali jedno z uczuć i zaprezentowali je wybranej koleżance lub koledze za pomocą gestów i mimiki, zadając wcześniej pytanie: How are you today?

N. prosi dzieci, aby wstały z ławek. Zadaniem drugiego ucznia jest odgadnięcie nastroju kolegi/koleżanki i właściwe nazwanie go: happy, sad, itd. Następnie dzieci zamieniają się rolami.

Praca w parach. N. prosi uczniów o stworzenie "szczęśliwej" rodziny. Dzieci wycinają z kolorowych gazet postacie dorosłych i dzieci i naklejają na karton A4. N. zachęca uczniów do samodzielnego projektowania strojów i tworzenia jednej postaci z kilku zdjęć. Swoją pracę tytułują: My happy family.

3. ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
N. zaprasza na środek klasy chętnego ucznia i wspólnie prezentują pracę plastyczną. N. zachęca uczniów do wypowiadania się (np.: This is my happy family, This is my happy dad, itd.)

Uczniowie pracują w parach, pokazują i nazywają poszczególnych członków "szcześliwej" rodziny. Na zmianę wypowiadają zdania. N. monitoruje pracę dzieci i wspiera w wypadku trudności.

N. wraz z dziećmi wiesza prace plastyczne w widocznym miejscu w klasie.

4. PIOSENKA O RODZINIE MY FAMILY
U. śpiewają wraz z nagraniem piosenkę o rodzinie.

Tata, mama, siostra, brat
Oto mój rodzinny świat.

May dad , my mum, my family
May dad , my mum, my sister and me
I love them all and they love me
May dad , my mum, my family

Wśród mojego domu ścian
Nigdy nikt nie będzie sam
May dad , my mum, my family
May dad , my mum, my sister and me
I love them all and they love my
May dad , my mum, my family

Uśmiech, ciepło oraz ład
Oto mój rodzinny świat
May dad , my mum, my family
May dad , my mum, my sister and me
I love them all and they love my
May dad , my mum, my family

 

 

Edukacja plastyczna: